2 Nisan 2018 Pazartesi

KELEBEK

KELEBEK

     2018'in 1 Nisan'ının en büyük kurbanı ben oldum gibi gözüküyor. Saatler GEÇTİ bunun bir şaka olduğunu söyleyen çıkmadı. Masum gözükmek için söylemiyorum, bazı yönlerden çok çocuksuyum onu anladım. Eskisinden daha saf ve yoğun hissedebilmeyi öğrenmişim de kime karşı nasıl hissetmem gerektiğini öğrenememişim. Bir şey rüya gibiyse çok geçmeden toza dönüşüyor.. Uyandırıldığımda rüya gibi bir gerçekliğe adım atamadım henüz. Bugün tekmelenerek uyandırıldım dersem az bile kalır.

     Son bir buçuk ay o kadar çok kabus görmeye başlamıştım ki, bir gecede iki kez uyandığım da kabus görmemek için uykuya direndiğim bile oluyordu. Sonra avcuma bir kelebek kondu, incitirim diye parmaklarımdan kafes yapmaya korktum. Öylece durdu, varlığı kabuslarımı kovuyordu, içimde baharın çiçekler açıyordu. Bugün bir fırtına koptu, o verdiği her şeyi de alıp gitti. Birkaç dost dışında, tüm insanlıkla bir şeyler paylaşma isteğimi yitirdim. Bir keşiş gibi yüksek bir dağın yamacında, yalnız ve kıpırtısız kalacağım.

Parça: "Opeth - To Bid You Farewell"

22 Şubat 2018 Perşembe

Boş Oda Yok



Boş Oda Yok

      Beynimin tek bir işe odaklandığı pek nadirdir. Dört duvarın içinde veya iki kulaklığın arasında, artık her nasılsa kendimle kaldığım anlarda istemsiz olarak geçmişimin takvimi bir ağacın kuru yaprakları gibi akmaya başlar gözlerimin önünde. Acı-tatlı onlarca anı kendisini hatırlata dursun, öfkemin ve hüznümün hiç soğumadığını da bakıp şaşarım. Bazen saplanıp kalırım bir noktada. Düşüncelerimi başka bir zamana aktarmayı başaramam bir süre. Kendimi-başkalarını suçlar, alternatif senaryolar ve diyaloglar yazarım kafamın içinde. O günlerin gecelerine o dakikalar rüyalar veya kabuslar olarak yansır. Öyle zamanlarda uyanmak ve hayata adapte olmak zor gelir bana.

O kadar zaman, insan geçti hayatımdan ve sonuçta huyum kurusun zevklerimin, duygularımın pek azından vaz geçebilmişim. 16 yaşında dinlediğim parçaları daha az dinlesem de hala severek dinliyorum. Lisede dostum dediğim adamların çoğu hala hayatımda. Kalbime giren çok az şey çıkabiliyor, içeride yer kalmadıysa da çok dert değil.

İllustrasyon: Daniel Romanovsky - Full Moon
Müzik: Thrice - The Whaler

5 Kasım 2017 Pazar

Not

     Söylediklerimizin, hissettiklerimizin karşı tarafta karşılığı var mıdır? Varsa, ne kadar süreyle varlığını korur? Ne zaman körelir insan, körleşir? Ne zaman yokluğu acıtanın varlığı tuhaflaşır? Biri söylese ya, sevgi kalbine ne zaman hastalık gibi gelir?